Radio Solidarność

Ależ drodzy państwo... gentelmani kochają pieniądze i tylko udają, że o nich nie rozmawiają. Rozmowa z prof. Tomaszem Kruszeckim, jest tego potwierdzeniem. Nacisk na problemy w sferze euro. Dezintegracja Europy - zjawisko niezbyt dla Polski radosne. Zastanawiając się czy Niemcy są zadowolone z decyzji rezygnacji z marki na poczet euro ? Moim zdaniem nie. Żywię nadzieję, iż długo nie będziemy w tej strefie a na pewno nie w 2015r. Niewątpliwie w czasach kryzysu światowego nie ma sensu dyskutować o pakcie fiskalnym. Od sierpnia 2009r mamy kryzys, który poniekąd Polacy sami rozpętali poprzez Solidarność. Długoletni szef rezerw federalnych, Alan Greenspan, moim zdaniem fenomen ekonomiczny świata, stwierdził, że pierwszym krokiem, który doprowadził do obecnego kryzysu jest rozpad Związku Radzieckiego i tzw. Bloku Wschodniego. Doprowadziło to do wejścia wielu milionów ludzi na globalny rynek pracy. Efektem miał być wzrost oszczędności, co z kolei spowodowało obniżenie długoterminowych stóp procentowych i destabilizujący boom na rynku nieruchomości w USA ale i m.in w Polsce. Nikt tego nie przewidział właściwie. Gdy w 2008r,słuchałam jego prognoz o nadchodzącym kryzysie miałam nadzieję, iż one się nie sprawdzą. Niestety świat ich nie docenił. Pocieszające jest, iż pochwalił ostatnio Obame, który podejmuje decyzje w sprawie reformy systemu bankowego w USA, co zdaniem AG jest słuszne i ma na celu odbudowanie światowej równowagi ekonomicznej. Te zjawiska odbija się pozytywnie na Europie czego sobie i nam wszystkim serdecznie życzę.

Dziś jest środa. Chyba w czwartek o 20.oo a może zaszły jakieś zmiany?

Jestem zachwycona Marią Dłużewską. Nie pamiętam kiedy chłonęłam każde wypowiedziane słowo, tak jak w przypadku tej rozmówczyni. Fascynująca kobieta z ogromną pasją opowiadająca o swojej życiowej misji...ocalenia od zapomnienia ludzi, którzy są tego godni. Robi to znakomicie z pasją i poczuciem sprawiedliwości obiektywnej. Na przekór preferencjom niusowym i wymogom obecnych mediów realizuje filmy nie emitowane w tv ale mające wierną publiczność. Wspaniale opowiada o swoich inspiracjach filmowych, Cmentarz Powązkowski - dla mnie, miejsce niesamowitej zadumy, gdy stanęłam przy symbolicznym grobie gen.Leopold Okulicki, ps. Niedźwiadek , w uszach zabrzmiała mi jego mowa z procesu szesnastu...niebywałe przeżycie, do którego wracam od lat. Cenię Marię Dłużewską za charakter i wytrwałość w realizacji swojej misji oraz za nieuleganie popytowi na tandetę panoszącą się w mediach. Proszę o więcej....Takiej nauki patriotyzmu jeszcze nigdy nie doświadczyłam...dziękuję

Niech żyje drugi obieg

Ciekawe opowieści o Herbercie, człowieku tak naprawdę nieodgadnionym. Czytając i słuchając o nim zawsze odnoszę wrażenie, iż tak naprawdę nikt o nim zbyt wiele nie jest w stanie powiedzieć. Dlaczego ...takie pytanie się zapewne odruchowo rodzi...Odpowiedź jest jedna ...bo to był człowiek o dość skomplikowanej osobowości...Zamykający się w swoim świecie, do którego wejście mieli nieliczni...Czytając jego poezję dostrzegam nie tylko jego wrażliwość jako człowieka lecz krytyczne odniesienie do rzeczywistości. Potrzebę dawania wskazówek i rad. Dostrzegam w nim cechy Mentora....Drogowskazu...Miło by było móc posłuchać ciekawych opowieści o Herbercie Pana R.Żebrowskiego w znacznie dłuższej audycji...

i jeśli Miasto padnie a ocaleje jeden on będzie niósł Miasto w sobie po drogach wygnania on będzie Miasto (Z.Herbert - "Raport z oblężonego Miasta")

Rok 2011, był rokiem walki o wolność . Począwszy o Tunezji, Egiptu, Libii..a skończywszy na Rosji. Mamy do czynienia z reaktywacją ruchów wolnościowych. Pęd do demokracji oczywiście niesie ze sobą wolność, aczkolwiek wyobrażenia o niej często mija się z rzeczywistością jak następuje po rewolucjach. Poza "pędem do wolności", rok ten był rokiem kryzysu. Kraje UE nie radzą sobie z ekonomiczną zapaścią. Obserwując Grecję, Włochy odnoszę wrażenie, iż w Polsce poziom życia się obniżył. Dramatyczny wzrost ceny CHF jest niepokojący. Nie pomijając cen paliw. Niewątpliwie politycy zawiedli społeczeństwo. Hołdowanie Niemcom przez państwa UE jest w mojej ocenie przesadzone. Kreowanie ich na wzór i podobieństwo USA jest chybione. Może to kwestia szukania państwa -matki, aby biedne państewka -dzieci miały za kim podążać w szyku. Jak się to ma do równorzędności państw. Odnoszę wrażenie, iż my Polacy za wszelką cenę szukamy państwa, które nas zdominuje. Może to kwestia wielu lat życia pod zaborami, potem pod dyktaturą ZSRR.Podzielam szereg opinii wyrażonych w audycji. Stanowisko prof. Krasnodębskieo zasługuje na uwagę. Obawiałam się, iż będzie on atakował partię rządząca i audycja skupi się wokół ataków i ukazywania ułomności władzy. Jednakże pozytywnie się rozczarowałam. Bardzo ciekawe i merytoryczne spotkanie. Gratuluję i życzę nam wszystkim aby rok 2012 r, był rokiem dobrych decyzji i uspokojenia naszych obaw o materialną egzystencję, a Radio Solidarność niech spełnia swoją funkcję jaka była dla niego znamienna 30 lat temu.

Interesująca audycja i piękna oprawa muzyczna. Podziwiam p.Pietrzaka i jego power. Pamiętam pierwszą wigilie w stanie wojennym. Dzięki moim rodzicom była ona utrzymana na tradycyjnym poziomie. Tylko moja ukochana babcia pamiętająca wojnę była zmartwiona co może być dalej skoro ogłoszono stan wojenny. Rodzice pochłonięci pracą nie zamartwiali nas dzieci czarnymi wizjami. Niepokojące było to, iż w sklepach nic nie było. Masowo wykupywano wszystko i to było przerażające. Tradycyjnie była choinka i prezenty co mi , wówczas jedenastoletniej dziewczynce wystarczyło. Wpływ babci na moja osobę spowodował, iż bałam się wojny, o której wiedziałam stosunkowo wiele. Babcia kochała opowiadać a ja kochałam słuchać jej opowieści. Bogu dziękuję, iż nie doświadczyłam ani wojny ani głodu ani prześladowań. Tym optymistycznym akcentem wchodzę w Nowy Rok, który będzie najszczęśliwszym rokiem mojego życia. Wierzę w to , a wiara cuda czyni....

Właśnie słucham tej audycji ...wpatrzona w swoją ustrojoną choinkę i płonące polana w kominku...za oknem mróz i śnieg...w salonie dzieci bawią się beztrosko...klimat iście świąteczny okraszony kolędami. W radio SOLIDARNOŚĆ...Jacek Kaczmarski śpiewa smutną kolędę....a to przecież czas radości... Wspominając lata stanu wojennego zakłócamy radość Świąt Bożego Narodzenia. Niedawno nauczyłam się rozumieć poprawnie i chyba zgodnie z intencją Adama Asnyka : " nie depczcie przeszłości ołtarzy,Choć macie sami doskonalsze wznieść ".

Pamiętam stan wojenny lecz nie znałam szczegółów konspiracyjnych. Jak słyszę słowo "zomo", nie kojarzy mi się to z przemocą bezpośrednią. Po wysłuchaniu tego wywiadu zrozumiałam to czego wcześniej nie pojmowałam z uwagi i na wiek i rozmiar przeżyć. Pan Romaszewski zadziwił mnie próbą usprawiedliwienia nieobecności swojej żony, co ja osobiście uważam za nietakt. Doskonały wywiad i świetnie dobrana muzyka.

sprawiedliwości..czy marszu...

Niestety smutna to prawda,że media mainstreamowe na siłę próbują kształtować nasze elity.Niedawno wróciłem ze wspaniałego/niekomercyjnego/koncertu upamiętniającego łódzki strajk studencki z 1981r.Wspominając tamte czasy /kiedy wydawane w II obiegu wiersze Leszka Dymarskiego krążyły wśród nas/ inaczej wówczas wyobrażaliśmy sobie powstawanie elit.Bo wtedy nieobecność w mediach /TV/była przyczynkiem większego autorytetu.

Strach w PRL był niewielki. Praca i opieka socjalna dawała poczucie pewnego bezpieczeństwa. Współczesne czasy determinuje tzw. lęk o wszystko, w tym o byt materialny i stabilizację rodziny. Chęć dominacji materialnej zdominowała wszystkie dziedziny naszego życia. Obecnie czynnik „czasu” stał się luksusem w przeciwieństwie do PRL-u. Kapitalizm był naturalnym ogniwem rozwoju społecznego, ale my go nie znaliśmy. Przyszedł i okazało się , że trudno w nim żyć i ciężko się odnaleźć w jego drapieżności egzystencjonowania . Obserwuję brak szacunku dla drugiego człowieka. Bo jak mogę określić stan głodowych emerytur i rent. Czy nie budzi to naszego oburzenia...W PRL-u doniosłą rolę afirmacji niezadowolenia spełniały strajki, obecnie nie zwracają na siebie zbytniej uwagi. Wzrost roli organizacji pracowniczych jest koniecznością. Nie widzę przejawów ich ekspansywnego działania w czasach pogwałcania praw pracowniczych, nie demonstrują niezadowolenia. Oceniam ich jako pasywne pozostałości ...dawnych związków zawodowych. Przecież to na nich spoczywa obowiązek uświadamiania potrzeby rozwoju tychże organizacji, winny one brać czynny udział nie tylko w procesach legislacyjnych lecz w sterowaniu kierunkami rozwoju zawodowego. Gdzie nasze polskie rzemiosło...w mojej ocenie ten segment rynku pracy jest ciągle otwarty i nienasycony , wskazuje wyraźne zapotrzebowanie na rzemieślników. Wynikiem strachu jest choroba cywilizacyjna – depresja. Miast popadać w pesymizm szukajmy nadziei, bo przecież ona umiera jako ostatnia. Nie znajdziemy jej zamykając się ze swoimi problemami w samotności.

Bezsprzecznie" Solidarność" jest znamienna częścią historii Polski jak i świata. Niestety w pewnym sensie spełniła już swoją rolę przeciwstawienia się nieakceptowalnemu stanowi rzeczy PRL-u. W mojej oceni powróciła kolejna potrzeba reaktywacji duchowej tego Ruchu Społecznego. Fizycznie Solidarność istnieje ale duchowo zatarła się w świadomości Polaków. Mając na uwadze chaos współczesnego świata i potrzebę zmian, która narasta w wielu z nas, Solidarność ma wielka szansę na reaktywację. Problem jest tylko jeden - czy wybierzemy Solidarność, starą i sprawdzoną czy stworzymy nowy twór, niesprawdzony acz nowoczesny. Zdecydowanie jestem za Solidarnością z sentymentu i racjonalności wyboru. Podziwiam P. Śniadka i jego oddanie dla Solidarności. Określenie Solidarności jako "miłości jego życia ", wzbudziło prawdziwie moje wzruszenie. Pozdrawiam