Wiersze tatrzańskie II

Dziewczyna z taboriska 

W wieczornej toalecie

Włosy czesała

Grzebieniem

Skalnej grani

Rankiem jasnym

Znów potargana czekała

Na dotknięcie gór

Dziewczyna rwie mi się…

Dziewczyna rwie mi się w Tatry do grani, turni,

Kolejek linowych i czort wie jeszcze do czego,

Namiętne w oczach jej płonie pragnienie…

Każe mi zaraz pakować dwa pojemne wory

I wsiadać w pociąg, żarcia bierze sporą górę

Wkłada sweter, anorak wciąga już przez głowę…

Płyną złomy granitu w niebo ponad hale

Zdrzemnie się świstak raptem w tatrzańskiej kolebie

W ciepły wieczór pochylą się smreki ku sobie…

Ot i Giewont w słoneczku budzi się leniwie

Z kuszetki już wybiegasz w pełnej betów zbroi

I z uśmiechem słodkim ciągniesz mnie za rękę

Do małego sklepiku na Krupówki

Gdzie para ślicznych botków stoi