dla WOŚP

Dwadzieścia lat w bezkresie czasu, to niby chwila,

w dziele pomocy, tym, co pomóc trzeba, to aż tyle!

Ogrom,  gigantyczna, nie do opisania, serca praca,

ta, co Ciebie, Twą  Orkiestrę, świat cały ubogaca.

To, Twoja miłość i słowa

do końca świata i jeden dzień dłużej

jest paliwem w dwudziestoletniej podróży

zamienia ludzkie oschłe serce, że spieszy się kochać

jak  najbardziej  i najprędzej, i robi swoje, tak,

jak proszą, kapłan w wierszu, a Wojtek w piosence.

I robisz, swoje i spieszysz się kochać

do końca świata, jeden dzień dłużej

i oczywiście jeszcze trochę!

Dlatego serca mego wierszem z Orkiestrą Świątecznej Pomocy

przez dwadzieścia lat, byłam, jestem teraz, a i  zawsze będę!

I robię swoje, i spieszę się kochać, do końca świata,

jeden dzień dłużej, oczywiście, tak  jak Ty, Jurku,  i jeszcze trochę!

                                                                                                Aldona Kraus

Anin 8 stycznia 2012

 foto: Aldona Kraus, Sergiusz Kraus, Zosia Wojciechowska