Jak Tymoszenko próbowała przeciwstawić Dniepropietrowsk Donieckowi

Dziś Blok Julii Tymoszenko opublikował swoje dane, które mają świadczyć o falszowaniu wyników wyborów prezydenckich w Dniepropietrowsku - mięscie rodzinnym pani premier i autora tego tekstu. Wygląda na to że Tymoszenko nie może do końca uwierzyć w to, że uzyskała tak niskie popracie w regionie, gdzie ukończyła studia i rozpoczynała dzialałność biznesową. 29 % wsparcia w regionie (który co prawda nigdy nie miał specjalnych sympatii do pani Julii) - rezultat słaby. Szczególnie jeśli wziąc pod uwagę strategię kampanii Tymoszenko przed druga turą wyborów. Cały Dniepropietrowsk był wtedy zaklejony plakatami o takiej oto treści: Dniepropietrowsk - ojczyzna prezydentów czy przedmieście Doniecka? (na zdjęciu).

Miasto, gdzie zaczeły się kariery polityczne Leonida Breżniewa, Władimira Szczerbickiego, Leonida Kuczmy; stolica sowieckiego przemyslu rakietowego i biała plama na mapie wschodniej Europy w wyobraźni Polaków (mimo tego że jednym z początków historii Dniepropietrowska była polska forteca Kudack) pozostaje polityczną i kulturową zagadką. Można by dodać że z tego regionu pochodza kilka wybitnych ukrainskich pisarzy lat 20-30-ch (Wiktor Petrow, Walerian Pidmohyl`nyj) i ponad połowa współczesnych oligarchów (Ihor Kołomojskij, Wiktor Pinczuk, Hennadij Boholiubow, zresztą Serhij Tihipko). A propos ostatni okazał się o wiele skuteczniejszy w pozyskaniu sympatii rodaków pod czas ostatnich wyborów.

Od kilku lat zastanawiam się nad fenomenem tego miasta o aspiracjach stolicy (które nigdy nie doszły do skutku), o jego niezwykle bogatej historii i niezwykle bolesnej terażniejszości.

1 marca ma się ukazać mój artykuł na ten temat w “Nowej Europie Wschodniej”. Pozwole sobie zaprosić wszystkich zainteresowanych do czytania.