Kondolencje

10 kwietnia 2010 roku skrzydło samolotu odcięło głowę Państwa Polskiego- zginęli ludzie o strategicznym znaczeniu dla naszego kraju. Nie sposób wyobrazić sobie większej tragedii, bo każdy kto miał jakąkolwiek styczność z mediami jako odbiorca, nagle stracił gigantyczną część tego, o czym mógł przeczytać, posłuchać czy co mógł pooglądać na codzień.

Osobiście czuję głęboki żal, który wyraża się w moim przypadku w dwójnasób. Z jednej strony zżyty byłem z ludźmi, którzy przed chwilą odeszli jako z nierozerwalnymi elementami naszej przestrzeni publicznej. Z twarzami w telewizorze i głosami w radiu ( choćby i w naszym) zdążyłem się oswoić przez wiele lat. Druga rzecz to świadomość, że śmierć tych osób to również poniekąd czasowe zachwianie polskiej racji stanu, a co za tym idzie naszego bezpieczeństwa i spokoju psychicznego.

Pierwotność i ostateczność właśnie przypomniały o sobie w tym tragicznym dla nas momencie. Stajemy z politykami w jednym szeregu jako współrodacy, z których każdy kogoś stracił.

        Składam kondolencje rodzinom, przyjaciołom ofiar,

                            a także nam wszystkim.