Oczko.

Puścił do mnie oczko czy może tylko coś wpadło mu do oka?

21 lat. Sporo czasu dla młodego człowieka, który jeszcze przed chwilą skupiał się tylko i wyłącznie na tym czy nikt nie podwędził mu łopatki w piaskownicy. Starsi i podobno mądrzejsi śmieją się gdy słyszą o troskach związanych z poczuciem starości w tak młodym wieku. Twierdzą, że przecież dopiero staję się dorosła, a przede mną jeszcze daleka droga. Wtrącam tylko jedno pytanie:

Czy ja w ogóle chcę być dorosła?

W dniu osiemnastych urodzin doszłam do wniosku, że pełnoletność idzie nieodłącznie w parze z dorosłością i od tego momentu powinnam zapakować swoje długie do samej ziemi nogi w eleganckie, materiałowe spodnie- poczyniłam odpowiednie zakupy, a następnie pozbyłam się wszystkich par jeansów...
To była pierwsza ale niestety nie ostatnia błędna decyzja związana z nowym etapem życia.

Balansując na krawędzi bycia nastolatką i młodą kobietą podjęłam wyzwanie. Waga, lustro i szminka uświadomiły mi, że z człowiekiem jest jak z kulturą - jest zmiennością ciągłą i nieodwracalną.
Nie będę już młodsza, a moje włókna kolagenowe na nowo się nie narodzą, pozostaje mi z dumą oczekiwać pierwszych zmarszczek i pojedynczych siwych włosów ale zanim to nastąpi podzielę się z Wami wszystkim tym, co po drodze stanie mi na drodze lub urodzi się w mojej głowie.