Opowiadanie Beksińskiego: Korekta z portretu

Nie każdy wie, że Zdzisław Beksiński był także pisarzem... Piotr Dmochowski 19 stycznia 2012 r. poinformował na swojej stronie: Dziś wzbogaciłem wirtualne muzeum Beksińskiego o pięć opowiadań, napisanych przez Mistrza w latach 60tych. Jest to bardzo niezwykła literatura. Prócz geniuszu plastycznego miał Beksiński niezwykły talent literacki, o niepowtarzalnym stylu. Talent, którego niestety potem już nie kultywował, oddając się wyłącznie plastyce. Bo o ile wiem, w późniejszym okresie zarzucił pisarstwo.

KOREKTA Z PORTRETU

Mój fotel stoi po przeciwnej stronie ściany na której wisi kopiowany portret. Sądzę

że kopiuję go już wystarczająco długo by znać wszystkie nawet drugorzędne

szczegóły faktury, barwy i tematu. Portret przedstawia kobietę siedzącą na

fotelu na tle ściany i przysłoniętego częściowo jej głową okna. Z pozoru

malowidło nie zawiera w ogóle innych treści. Ściany pokoju w którym siedzi

kobieta - a widać ich trzy - są puste i pomalowane na biało. Okno znajdujące się w

ścianie leżącej równolegle do płaszczyzny obrazu, a właściwie jego obramienie,

nie przedstawia sobą również nic specjalnie atrakcyjnego. Za oknem

widać skrawek nieba na którym unoszą się ptaki nieznanego gatunku - odległość

jest zbyt wielka, a faktura obrazu zbyt surowa... Ogólnie można tylko

powiedzieć że ptaki są prawdopodobnie wielkie i ciemne w upierzeniu, jak

też i to że nie sprawiają wrażenia ptaków przelatujących w jakimś

określonym kierunku, lecz raczej wrażenie bezładnego skupiska mającego

wszakże swoje centrum jak też i peryferie. Niebo, na tle którego widać

unoszące się ptaki, ma kolor stalowo szary i pokryte jest obłokami, które

równie dobrze zwiastować mogą letni deszcz, jak też i zimowy śnieg, gdyż z

wyjątkiem tego fragmentu nieba nie widać żadnego krajobrazu. Można

przypuszczać że pokój znajduje się na piętrze lub wyżej, lecz ustalenie pory roku w

której malowany był portret natrafia na przeszkody.

Równie trudna do ustalenia jest pora dnia w której dzieje się to co nazwać by

można akcją rozgrywającą się na portrecie. Może to być równie dobrze późne

przedpołudnie, jak też i wczesne popołudnie, gdyż analizując rozkład światła

na obramieniu okna, jak też na bocznych ścianach pokoju widzę wyraźnie że

więcej światła pada z prawej strony niż z lewej i podczas gdy lewa futryna

odcina się na tle stalowo szarej powierzchni nieba jaśniejszym od niej o

odcień akcentem brudnej bieli, prawa, której zaledwie drobny

fragment ukazuje się za głową kobiety, zlewa się prawie na

swej krawędzi z widocznym zza niej obłokiem.

CAŁOŚĆ (plik PDF)  TUTAJ 

[Obraz Beksińskiego nie jest ilustracją tego opowiadania :) - nosi tytuł: C5,  rok: 2002, technika: olej na płycie pilśniowej, wymiary: 78 x 92 cm]