Prolog - "Pierwszy śnieg"

Prolog "Pierwszy śnieg"


Chodźmy-powiedział. Chodźmy, chodźmy-zawtórowała mu. Załóżmy rękawice i czapki. Czapki, czapki…tak, tak. Cieplej nam będzie a poza tym nie ulecą nam z głów dobre myśli. Uczucia nam nie wystygną.

A to z głowy się bierze? Z głowy też i serca ale i głowa ważna jest przecież.

Weźmy jeszcze psa. Psa o tak, tak. Niech sobie pohasa. Niech się  w śniegu wytarza. Wybieli.

Śniegiem niech się psina nacieszy. Dobry piesek, dobry. Chodź. No już, już.


…i jak?

- cudownie, to był bardzo dobry pomysł. Ta biel. Taka czysta. Pierwsza taka.  Zrobisz orła?

- co?

- orła? No wiesz? Nie wiesz?

- tu? Na tym śniegu?

- tak tu, proszę?

- he i co? niezły wyszedł?

- o tak.


…a teraz chodźmy dalej. A gdzie? O tam, nad rzekę. Popatrzeć jak płynie. Popatrzeć. Popatrzeć chodźmy.

Dobrze. Daj mi rękę.

Poczekaj zawołam psa.

tekst W.Przesmycki foto R.Chodacz