Rycerz z rycerzem pod Grunwaldem
autor:
Katarzyna Matusz
Co przyniosła rozmowa rycerza 1410 z rycerzem 2009? Krzysztof Górecki, organizator inscenizacji historycznych „Grunwald 1410” w rozmowie z Krzysztofem Skowrońskim o życiu historycznym i rodzinnym.
Komentarze
zaloguj się aby komentować
Promowane
Wydarzeniem dnia był przyjazd Brada Pitta. Aktor jest częstym bywalcem festiwalu. Wyprodukowane przez niego…
Sponsorowane
29 maja Radio Wnet będzie gościć w Trójmieście na czwartym spotkaniu z cyklu „Wracamy do siebie”. W godz.…
czyli dzieła W. A. Mozarta non - stop w Warszawskiej Operze Kameralnej w sobotę 26 maja od godz. 17.00…
Jestem "młodą" słuchaczką Radia Wnet i chciałabym dodac kilka słów na temat tych właśnie tzw. inscenizacji wydarzeń historycznych, które mnożą się na naszej polskiej ziemi w zastraszającym tempie. Jestem absolutnie przeciw, to według mnie po prostu zabawa dojrzałych panów (a właściwie w cudzysłowie dojrzałych, bo niedojrzałych), którzy chyba nie mieli dzieciństwa takiego jakie powinni miec, czyli innymi słowy, jest to zabawa, która nikomu nie jest potrzebna i te fundusze, które pochłaniają, to pieniądze wyrzucone w błoto. Ja akurat miałam dzieciństwo, takie jak powinno miec każde dziecko z zabawą lalkami (a miałam 1), szyciem ubranek, zabawami w "chowanego", wymyśliłam też zabawę w "pozy" (może miałam wtedy 12 lat ?), a polegało to na tym, że jedna z nas (było nas trzy koleżanki) stała tyłem, a dwie wymyślały różne figury i ta która spodobała się wygrywała itd. Drugą zabawą, którą wymyśliłam była zabawa w "teatr", choc nie mieliśmy jeszcze wtedy telewizora (połowa lat 60-tych) wykonałam inscenizację na trzepaku u koleżanki, zasłaniając tzw. kurtyną siebie, bo byłam narratorem, a bajką był wiersz J.I. Kraszewskiego (chyba?) "Był sobie dziad i baba...", koleżanki poubierały się w ubrania, które przyniosłam ze strychu, mojej mamy (jedną sukienkę spaliłam żelazkiem). Zwołałyśmy kolegów z ulicy i był to taki mini teatr, bardzo krótki, a chłopcy uznali to za bardzo krótkie i poszli. A ja miałam do siebie żal, że nie do końca to przygotowałam. W zimie jeżdziłam z koleżanką na sankach (sama sanek nie miałam), ale ona świetnie prowadziła, nigdy nie miałyśmy żadnej kraksy, jeżdziłyśmy z góry (nie było wtedy drogi na naszej ulicy) i wpadałyśmy na sam dół (może 50 m) w zaspy, co to była za frajda. Super. A to co przedstawiają ci podtatusiali panowie - to po prostu dziecinada, która nikomu i niczemu nie służy. Bardzo chciałabym, aby ktoś zajął się tą "sprawą" i zakazał absolutnie tych wygłupów. Gdy ktoś np. chce "wczuc" się w epokę, niech weżmie do ręki książki, literatury ci u nas dostatek i wyobrazi sobie te kostiumy, rozgrywające się bitwy itd. itd.