zerwijcie smycz medialną i myślcie...

...dobra dla mediów wiadomość, to zła wiadomość. Im więcej tragedii, tym lepiej, a wy to wszystko łykacie. Przełykacie ze smakiem. Karmicie się tym, co wam dają. Przyjmujecie tą truciznę i cieszycie się jak dzieci, że ktoś wam wyjaśnia, jak świat funkcjonuje.

  Żałoba narodowa, to szopka medialna, w której tańczycie. To taniec chocholi jakim was raczą. I sami się nakręcacie dodatkowo. Nie wierzycie, proszę bardzo :

  Wiadomość w sobotę rano, spadł samolot z prezydentem na pokładzie. Szok i niedowierzanie. Ale myślicie, że nic się nie stało. Nagle potwierdzenie informacji tych najgorszych. I zaczyna się szopka. Ludzie przyjmują to emocjonalnie, bo na emocjach najlepiej się gra medialnie. Szybkie wywiady na ulicy, pokazywanie rozbitego samolotu. Wszystkie media chwytają temat. Telewizja, wszystkie kanały w barwach czarnych i paski non-stop. Reporterzy pod pałac prezydencki i czyhają na pierwsze lampki. I od razu na top swoich wiadomości. Ludzie wodzenie na smyczy medialnej chwytają przekaz i idą pod pałac. Kupują kwiaty i znicze (świetny interes dla hien cmentarno-medialnych) i kładą w wyznaczonych miejscach. Wiedzą dokładnie gdzie, a media to transmitują. Ludzie będąc tam ulegają jeszcze większej schizie i emocje grają na całego. Łzy, rozpacz na twarzach, modlitwy, wszechogarnijąca schiza. Najlepsze zdjęcia, to te z łzami i łamiące się głosy, ludzi którzy przestali myśleć i psychologia tłumu działa w najlepsze. Wracają do domu, odpalają radio, telewizję czy net, a tam relacje z miejsc z którego właśnie wrócili i popadają w jeszcze głębszy dół. Wpisują swoje myśli na strony, swój żal i wklejają zdjęcia. Już nie myślą, żądzą nimi emocje podkręcone przez media. Kierowane miedialnie. Ci, co nie byli, widząc co się dzieje, sami ruszają za tłumem i wkręcają się jak poprzedni. Media nadają non-stop. 24 godziny na dobę trwa relacja i żałoba przestaje być żałobą, a staje się papką medialną, którą opętany emocjami tłum łyka.

   Religia i wiara już dawno się przestały liczyć. Najważniejsze stało się uczestnictwo w szopce medialnej. Smętna muzyka, czarne barwy, łamiące się głosy, płacz, łzy i zdjęcia z tłumem rządzonym emocjami. Tłum rządzi i dzieli, a media na smyczy odpowiednio nim sterują. Dają okazję wykazania swoich żalów i podkręcają emocje. A tłum tańczy w takt muzyki medialnej.

   Nie dziwię się wam, że mnie nienawidzicie i odpychacie, bo ja wiem jak to działa i wymykam się temu schematowi. Ja, moja Pani i kilka osób które są mi bliskie. My nie jesteśmy prowadzeni na smyczy. Zerwaliśmy się i patrzymy na ten tłum ogarnięty szałem żalu. I widzimy sznureczki was pętające. I widzimy smycz, na jakiej jesteście prowadzeni. Jesteście dziećmi na smyczy medialnej. Jak niewolnicy..........tyle........